|
|
|
|
|
|
|
RODOLJUPCI
Jovan Sterija Popović
Reditelj: Dejan Mijač
|
|
 Igraju |
| O piscu |
| O reditelju |
| Kritike |
|
Igraju:
Žutilov: Voja Brajović
Nanička: Tanja Bošković
Malčika: Sofija Juričan
Eden: Rastko Vujisić/ Marko Lončar
Šandor Lepršić: Nenad Jezdić
G-dja Zelenićka: Mirjana Karanović
Šebrulić: Janoš Tot
Smrdić: Boris Isaković
Gavrilović: Tihomir Stanić
Nadj Pal: Miodrag Radovanović
gore
|
|
O PISCU
Jovan Sterija Popović, rodjen je u Vršcu 1806. godine. Bio je dramski pisac, romanopisac i pesnik. Diplomirao je pravo u Slovačkoj. Imao je ključnu i inicijatorsku ulogu u razvoju srpske kluture, ne samo kao pisac, već i kao osnivač važnih institucija kulture, Srpske akademije nauka i Narodnog muzeja. Bio je načelnik Ministarstva prosvete. Rano se okušao kao pisac tragedija s nacionalnoistorijskom tematikom (Miloš Obilić), a posebno su značajne njegove komedije satiričnog toma: Kir Janja, Pokondirena tikva, Laža i paralaža, Zla žena, Beograd nekad i sad, Rodoljupci...
gore
|
|
O REDITELJU
Dejan Mijač, školovao se na Pozorišnoj akademiji u Beogradu. Bio stalni reditelj u Narodnom pozorištu u Tuzli, a zatim u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu. Pokondirena tikva Jovana St. Popovića koju je režirao 1973. godine postaje jedan od kamena-medjaša savremenog jugoslovenskog pozorišta. Predavao glumu u Dramskom studiju SNP-a i na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, a režiju na Fakultetu dramskih umetnosti. Režira u Jugoslovenskom dramskom pozorištu (Maksim Gorki Vasa Železnova, Branislav Nušić Pučina, Ljubomir Simović Putujuće pozorište Šopalović, Jovan Sterija Popović Rodoljupci, Ž.B.P. Molijer Mizantrop...) takodje režirao i na svim važnijim scenama prethodne i sadašnje Jugoslavije. Uveo niz inovacija u savremeno tumačenje Jovana Sterije Popovića i Branislava Nušića. Višestruki dobitnik najviših profesionalnih i društvenih priznanja. Živi u Beogradu, kao penzionisani univerzitetski profesor i još uvek aktivni reditelj.
gore |
|
KRITIKE
Poruka bez milosti
... Jednostavno, Dejan Mijač isključivo ogoljava njihovu prevrtljivost, gramzivost i samoživot, pokazuje koliko su oni moralno otupeli, da su bezdušno ravnodušni prema svemu što su proizveli. Za njega su ti likovi odvratna grupa ratnih profitera, po karakternim osobinama bliski ro?aci današnjih bankara, vlasnika holding komapija i televizijskih magnata ... on maksimalno aktualizuje Rodoljupce i kostimima i raznovrsnim anahronizmima kad su u pitanju rekviziti, i narocˇito, naglasˇavanjem delova dijaloga, pa i segmenata radnje, koji nas podsec´aju da se ono sˇto se nekad davno dogodilo tu skoro opet ponovilo.
Vladimir Stamenković, NIN
Iz života i novina
Interpretirajući ovu zadatu temu, a Rodoljupci to jesu, Dejan Mijač se (zajedno sa autorskom ekipom predstave) uglavnom usredsređuje na satiričan sloj komada koji se odnosi na (savremene) društvene tokove i važeće običaje. S tim u vezi može se kazati kako je, uz sve pobočne linije i otklone u pravcu izrazite stilizacije, reč o svojevrsnom (čini se namernom) plakatu. Očiglednoj slici današnjih okolnosti, koncipiranoj na osnovu, kako takođe kaže Sterija, "života i novina". Što se tiče samih izvođača ove partiture zvane Rodoljupci, reč je o skladnom orkestru koji poštuje osnovnu intonaciju "dirigenta" ...
Željko Jovanović, Blic
gore
|
|
|
|
|
