Danas je u Beogradu preminuo dramaturg i pisac Božo Koprivica.
Rođen je 1950. godine u Nikšiću. Diplomirao je na Grupi za svetsku književnost Filološkog fakulteta u Beogradu.
Kao dramaturg je sarađivao na predstavama Jugoslovenskog dramskog pozorišta: Pred penzijom (Tomas Bernhard, režija Dino Mustafić, 2006), Don Krsto (Vida Ognjenović, režija Vida Ognjenović, 2007), Tartif (Molijer, režija Egon Savin, 2008), Rođeni u YU (režija Dino Mustafić, 2010), U močvari (Marina Kar, režija Egon Savin, 2009), Razvojni put Bore Šnajdera (Aleksandar Popović, režija Egon Savin, 2023).
Sarađivao je i sa drugim pozorištima (dramaturg): Kanjoš Macedonović (Budva, Grad teatar, 1989), Kolateralna šteta (Atelje 212, 2000), Doktor Šuster (Zvezdara teatar, 2001), Kralj Ibi (Kraljevsko pozorište „Zetski dom” Cetinje, 2003), Marko Kraljević – super star (Kult centar, 2007), Kanjoš Macedonović (NP Beograd, 2011), Mali mi je ovaj grob (Bitef, 2014).
Bio je urednik u Književnim novinama. Napisao je knjige: „Volej i sluh”, „Kiš, Borhes Maradona”, „Dribling 1001 noć”, „Samo bogovi mogu obećati”, „Derbi, moj derbi”, „Luđak je vječno dijete”, „San ulice”, „I dečak može obećati”, „Vježbanka Danilo Kiš”, “Bluz dva prijatelja u 54 tjedna”.
Navijao je za Partizan.